زنی نشسته روی شانه هایم دست می کشد میان سپیدی موهایم...پیر،خمیده،مادربزرگ... دلم می خواهد سر انگشتانش را داشته باشم تا همیشه...دلم می خواهد همه ی موهایم سپید شوند...

زنی نشسته درون تشت قلبم و مدام چنگ می زندو هر چه می شوید سرخی خون پاک نمی شود... می خواهم پاک و بی رنگ شود جایش سرخ بریزم از نو سرخی سیب ...سیب سرخ...

زنی درونم نشسته دلش شور می زند برای روزهای آینده... زنی درون سرم نشسته که دلتنگ می شود برای همه روزگار شیرین گذشته ای که تلخ می پنداشتیم...